خسته ام به اندازه ی یک عمر ، خسته یک عمر دویدن و نرسیدن

نرسیدن یک عمر با ای کاشها زنده بودن و همچنان خسته

کاش همه چیز عوض می شد همه چیز از اول از آنجا که آمدم و شروع کردم

از آنجا که ندانستم کجا هستم از آنجا که دلم با همه ی غمها پیوست و از آنجا که دلم

برای همیشه شکست وتنها ماند تنها به اندازه ی همه غمها همه رویای با هم بودن ها و هر

آنچه که خواستن و نرسیدن است . و من هنوز نرسیده ام و با کوله باری از ای کاشها این تن

خسته را با روحی فرسوده میان جاده های زندگی با خود به دنبال می کشم و کی خواهم رسید نمی دانم .

می دانم که تنها هستم تنهاترازهمیشه آنقدر که انگار نیستم و چقدر تنها بودن بر من سخت است

وقتی می دانم که هیچگاه پایان نخواهد یافت .

تنهایی همه وجودم را گرفته و همه وسعت آرزوهایم را باهم بودن خیالیست که باید دنبالش گشت

و من همچنان دنبال با هم بودن و باز هم با هم بودن و نهایت آنچه می ماند اینست

که دلم با من می گوید ( تنها خواهی ماند ) و من تسلیم شده ی دلی پر ازغم و شکسته ام

دلی که هیچوقت نتوانست با هم بودن را به تمام بحظه ای باهم بودن ببخشد هیچوقت .