پس از ان غروب رفتن اولین طلوع من باش

من رسیدم روبه اخر تو بیا شروع من باش

شب واز قصه جدا کن چکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای گریه های اخر من

اسم تو ببخش به لبهام بی تو خالی نفسهام

خط بکش رو باور من زیر سایبون دستتات

خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگیم باش

من پر از حرف سکوتم خالی ام رو به سقوطم

بی تو وآری عشقت تشنه ام کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم ارزوی خفته باشم

تو نزار آخر قصه حرفمو نگفته باشم

این سفر آخر دنیاست سفر جدایی از تو

دیدی روزگار جدا کرد روح من رو از تن تو

می دونم به پام نشستی موندی رو عهدی که بستی

من نزاشتم پاروحرفم نگو عهدتو شکستی

گریه بر من مکن ای یار بسه این بار دست نگه دار

دیگه با منه مسافر تو نزار وعده ی دیدار

رفتنم دست خودم نیست این دفه از روی اجبار

شاید هرگز نشه برگشت گل من خدا نگهدار

گل من تنهاترینی گل معصوم و زمینی

تو یه عمره چشم برامی این دفه به پام نشینی

همیشه وحشت هجرت تو وجودم داشته لونه

قصه ی منو غریبو کی می دونست کی می دونست